Archiwum

IPN uruchomił nowy portal edukacyjny, poświęcony tematyce poszukiwań miejsc pochówku żołnierzy podziemia niepodległościowego – ofiar terroru komunistycznego z lat 1944-1956.

W hołdzie „Żołnierzom Wyklętym” – bohaterom antykomunistycznego podziemia, którzy w obronie niepodległego bytu Państwa Polskiego, walcząc o prawo do samostanowienia i urzeczywistnienie dążeń demokratycznych społeczeństwa polskiego, z bronią w ręku, jak i w inny sposób, przeciwstawili się sowieckiej agresji i narzuconemu siłą reżimowi komunistycznemu...

Nie zrozumiemy polskiej historii oraz kultury bez świadomości kresowego dziedzictwa wyrażonego nie tylko w literaturze i sztuce, ale także w losach mieszkańców wschodnich ziem Rzeczypospolitej – również tych najtragiczniejszych, będących konsekwencją sowieckiej agresji z 17 września 1939 roku. Wśród nich szczególnym doświadczeniem są wywózki-deportacje na „nieludzką ziemię”.

Noc z 9 na 10 lutego 1940 roku. Pierwsza wywózka z ziem okupowanych przez ZSRR

W ciągu dwóch miesięcy poznamy kolejne nazwiska ofiar ekshumowanych na powązkowskiej Łączce.

Rodzina mjr. Hieronima Dekutowskiego „Zapory” zdecydowała, że jego szczątki pochowane zostaną na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W symbolicznym grobie w Lublinie zostanie złożona urna z ziemią z powązkowskiej Łączki.

Przed siedemdziesięciu laty, 29 stycznia 1944 r., „partyzanci” sowieccy stacjonujący w Puszczy Rudnickiej otoczyli niewielką polską wieś Koniuchy na Wileńszczyźnie. Pod zarzutem kolaboracji z okupantem niemieckim dokonali na mieszkańcach strasznego mordu i puścili z dymem wszystkie zabudowania.

Choćby nie wiem jakie znajdowano przeszkody, trzeci etap ekshumacji na „Łączce” musi się odbyć. Na razie sytuacja jest newralgiczna. W ciągu kilku najbliższych dni zapadną najważniejsze decyzje – mówi PCh24.pl dr hab. Krzysztof Szwagrzyk, pełnomocnik prezesa IPN do spraw poszukiwań nieznanych miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego 1944-1956.