jesteś na: Strona głównaCmentarz Wojenny w RozwadowiePochowani żołnierzy WP w 1939 r w Rozwadowie

Polegli lub zmarli z ran żołnierze Wojska Polskiego we wrześniu 1939 roku i pochowani na cmentarzu wojennym w Rozwadowie.

Cmentarz wojenny w Rozwadowie:

1. Jan KOROŃCZOK
Szeregowy WP
+ 09.1939


2. Jan WILCZAK
Major WP
D-ca II Bat.
6 Pułk Strzelców Podhalańskich
22 Dywizja Piechoty
Armia Kraków
+ 09.09.1939

Jan Wilczak urodził się 7 czerwca 1898 w Medyni Głogowskiej na Rzeszowszczyźnie. W czasie I wojny światowej służył w 34 pułku strzelców armii Austro-Węgierskiej. Od listopada 1918 roku w Wojsku Polskim. Bierze udział w wojnie polsko-bolszewickiej walcząc w szeregach 14 pułku piechoty. Dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych za odwagę i męstwo na polu walki. W 1928 roku awansuje na kapitana. Do 1932 roku służy w dalszym ciągu w 14 pp na różnych stanowiskach dowódczych. Następnie zostaje przeniesiony do służby w Korpusie Ochrony Pogranicza służąc między innymi KOP „Podświle” czy KOP „Czyste”. W 1935 roku zostaje awansowany na stopień majora i przeniesiony z Korpusu Ochrony Pogranicza do 6 pułku strzelców podhalańskich z Sambora – na stanowisko dowódcy batalionu.
We wrześniu 1939 roku walczy jako dowódca II batalionu, 6 psp wchodzącego w skład 22 Dywizji Piechoty Górskiej, Armii Kraków. O świcie dnia 9 września 1939 r, pod miejscowością Bronina mjr. Jan Wilczak powiadomiony przez dywizyjnych kolarzy o zbliżaniu się Niemców uderzeniem swojego batalionu rozbił ogniem ckm i działek ppanc. straż przednią wrogiej kolumny. Wkrótce podczas silnego niemieckiego kontrataku wspartego artylerią mjr Wilczak zostaje ciężko ranny. Następnego dnia zostaje przewieziony wraz z wycofującymi się żołnierzami do szpitala polowego Rozwadowie gdzie według relacji umiera i zostaje pochowany na cmentarzu wojennym w Rozwadowie. Nie jest to jednak do końca pewne bowiem według rodzinnych przekazów mjr Wilczak po wyzdrowieniu i wyleczeniu ran miał udać się w swoje rodzinne strony. Prawdopodobnie należał do konspiracji. Według tych samych relacji miał zostać aresztowany w 1940 roku na dworcu kolejowym w Rzeszowie i przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Sprawdziliśmy archiwum Muzeum Auschwitz i okazuje się, iż 11.11.1941 r. w KL Auschwitz został rozstrzelany oficer Jan Wilczak, ur. 07.06.1898 r. w Medyni Głogowskiej (według dokumentacji SS 10.11.1941 r.). W obu przypadkach ta sama data urodzenia, ta sama miejscowość urodzenia, oficer… Jakie więc były naprawdę losy majora Jana Wilczaka?


3. Michał BILSKI
Strzelec WP
16 Pułk Piechoty
6 Dywizja Piechoty
Armia Kraków
+ 10.09.1939

Michał Bilski urodził się 24.09.1915r w Żegocinie powiat Bochnia. W marcu 1939 roku został powołany do czynnej służby wojskowej i służył w 16 Pułku Piechoty Ziemi Tarnowskiej w stopniu strzelca. We wrześniu 1939 roku walczy w kompani strzeleckiej por. Stanisława Mostka, którego oddział odcięty w walkach pod Mielcem samotnie przebijał się m.in. przez Rozwadów goniąc swój macierzysty 16 pp. Najprawdopodobniej tutaj ginie strzelec Michał Bilski 9 lub 10 września 1939 r, i zostaje pochowany na cmentarzu wojennym przez księdza Michała Potaczało co jest potwierdzone wpisem do księgi zmarłych. Według relacji rodzinnych ksiądz przekazał rzeczy osobiste znalezione przy poległym żołnierzu jego narzeczonej i to ona powiadomiła rodzinę o śmierci Michała Bilskiego. 

 


4. Józef NAZIM
Kapral WP
165 Pułk Piechoty
36 Dywizja Piechoty
Armia Prusy
+ 14.09.1939


5. ZAKARCZEMNY
Kanonier WP
12 Pułk Artylerii Lekkiej
12 Dywizja Piechoty
Armia Prusy
+ 16.09.1939


6. Jerzy ROPEK
Porucznik WP
Batalion Forteczny „Mikołów”
23 Dywizja Piechoty
Armia Kraków
+ 17.09.1939


7. Paweł CIEROCKI
Szeregowy WP
+ 29.09.1939


8. Józef PIENIĄŻEK
Szeregowy WP
+ 30.09.1939

Na pomniku poświęconym poległym żołnierzom, znajdującym się na cmentarzu wojennym w Rozwadowie znajduje się nazwisko Rudolf Geyer, major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. W trakcie naszych badań ustaliliśmy jednak, iż mjr Geyer nie został pochowany w Rozwadowie. Ciężko ranny został przertansportowany pociągiem pancernym na wschodnie tereny Rzeczypospolitej. Tam najprawdopodobnie w jednym ze szpitali dostał sie do niewoli Sowieckiej. Został zamordowany w 1940 roku w Charkowie i pochowany w Piatichatkach co potwierdza lista ofiar sporządzona przez NKWD. W 2007 roku pośmiertnie awansowany na stopień podpułkownika WP.